 |
حکایت ما، واگویه ی تنهاییست، اگر رویای گیشای نادیده مان امان دهد.
کودک درون هایکو میسراید و چشم ها در افق میگردند. گوش های این سامورایی، پر است از طنین صدایی ناشناس. صدایی که ارزش یک عمر انتظار و جستجو را دارد... "اینجا تمامی نوشته ها متعلق به این تنهاست مگر آنانی که نام تنهای دیگری را به دنبال دارند!" |
|
|
| |
|
|
|
ثبات همان چیزی است که احتمالا تا آخر عمر زیارتش نخواهم کرد. متلسگ باز با یک چهرهی جدید نمایان شد. حداقل به ظاهر، دیگر غرق شدیم در دنیای مشرق زمین!!! عبارت سامورایی تنها بیانگر حال و هوای من در این بحبوحه است. به گونهای در حال تجربهی تجرد هستم، دعا کنید در آن غرق نشوم! آخرین هایکوی من هم همانی است که در لوگو میبینید: پیام آور نور جز به روی خود شمشیر نمیکشد ( چهار دی 1384) حتما در مورد قالب جدید اظهار نظر کنید. (شما هم چند ضربه با شمشیر سامورایی بزنید، این شما و این فرغ سر سامورایی تنها) |
|
|
|
|