 |
حکایت ما، واگویه ی تنهاییست، اگر رویای گیشای نادیده مان امان دهد.
کودک درون هایکو میسراید و چشم ها در افق میگردند. گوش های این سامورایی، پر است از طنین صدایی ناشناس. صدایی که ارزش یک عمر انتظار و جستجو را دارد... "اینجا تمامی نوشته ها متعلق به این تنهاست مگر آنانی که نام تنهای دیگری را به دنبال دارند!" |
|
|
| |
|
|
|
آخرین نتایج دم و بازدمهایم (یکی از پس دیگری) حاکی از این است که باید ادامه داد. هنوز پایان کار نیست. نه، هنوز تمام نشده. هنوز هستند چیزهایی که بخواهیم برای بودن با آنها فرصت بیشتری طلب کنیم. هنوز میتوان عاشق نرگسی شد که بویش هوای ذهنمان را پر کرده. هنوز میتوان معرفت را به چنگ آورده و به دوستان نشان داد. به راستی میتوان غنی بود بدون به دست آوردن. میتوان به یکی سر سپرد و از هزاران هزار دیگر رها بود. هنوز وجودمان پر نشده از حس غریب حیرت. هنوز سیاه مستی و خرابی را نچشیدهایم... شاد باشیم و بگذاریم از آسمان گل ببارد که در بزم خدا غمگین نشاید نو بودن را با نوروز آغاز کنیم همراه درختان شکوفه کنیم و در بطن گرما میوه دهیم میتوان، هنوز میتوان... خجسته باد نوروز یاران و اغیار نوروز 1385 خورشیدی |
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
چه آسان
در مستی بلوغ خود
شیرخوارگان دوران ماندیم |
|
|
|
|