 |
حکایت ما، واگویه ی تنهاییست، اگر رویای گیشای نادیده مان امان دهد.
کودک درون هایکو میسراید و چشم ها در افق میگردند. گوش های این سامورایی، پر است از طنین صدایی ناشناس. صدایی که ارزش یک عمر انتظار و جستجو را دارد... "اینجا تمامی نوشته ها متعلق به این تنهاست مگر آنانی که نام تنهای دیگری را به دنبال دارند!" |
|
|
| |
|
|
|
باورم بر این بود که سال نو شکوفه به ارمغان میآورد اما دیدم که کهن سال تخت خود را با تمام شکوفههایش بخشید و وداعی داشت ما را در اوج آسمان پر پرستو پیش از آن که خوش خبر باشد گواه هجرت است آن سان که این رفت و دیگری نیز ******* به یکی پردهی نقاشی میماند ابر است نخستین دمیدن آفتاب سال نو ]شوسای[ ******* با آرزوی لحظاتی پر ثمر برای همه نوروزتان پیروز
29 اسفند 1385 |
|
|
|
|