 |
حکایت ما، واگویه ی تنهاییست، اگر رویای گیشای نادیده مان امان دهد.
کودک درون هایکو میسراید و چشم ها در افق میگردند. گوش های این سامورایی، پر است از طنین صدایی ناشناس. صدایی که ارزش یک عمر انتظار و جستجو را دارد... "اینجا تمامی نوشته ها متعلق به این تنهاست مگر آنانی که نام تنهای دیگری را به دنبال دارند!" |
|
|
| |
|
|
|
زمین را نمی پسندند ابرهای آسمان اهواز |
|
|
|
|