متلسگ

مکث

genzo — Mon, 11 Aug 2008 17:03:26 GMT

اگر برایت لب واکنم به حرف زدن، شاید خیلی زود خسته شوی. گاهی دوست دارم میان دو جمله، و یا حتی لابلای کلمات یک جمله، گردنه ای صعب العبور از سکوت بنا کنم! کاش نیازی به گفتن جمله ای دیگر نبود. کاش نیازی به گفتن هیچ جمله ای وجود نداشت. مکث های من، بوی حکم مرگ کلام را دارند.

وقتی نوشته هایم را می خوانی، ویرگول ها را مثل گردنه کذایی ببین. پیش از خواندن کلمه ی بعد، خوب صبر کن. به تماشا بنشین این فاصله را. فاصله ای که دوست ندارم از آن بگذری. فاصله ای که ارزش به این زودی گذشتن را ندارد. پیش رو، چیزی نیست. چیزی نیست جز ابهام سرد و بی شرم کلمات.

اگر خطم را خواندی، از این ویرگول نگذر، . . .

این موج تو

genzo — Fri, 18 Jul 2008 22:39:18 GMT

گذرگاه تالاب
چون جاده ی سنگفرش نیست
از کنار قایقی دیگر که بگذری
تکانش میدهی

از کنارم میگذری
متلاطم میشوم

پخته و خام امروز

genzo — Mon, 02 Jun 2008 10:33:21 GMT

همین چند روز پیش، خانواده و دوستان، بیست و سه ساله شدنم را جشن گرفتند و هدیه بارانم کردند. من هم البته از همه شان تشکر کردم و حتی بوسیدمشان (کاری که باعث نمیشود چندان بال دربیاورم).

اما خب، پختن هر چیزی، مدت زمان مخصوص خودش را می طلبد. منظورم این است که تشکر بلافاصله ی چند روز پیش، از هدیه دهندگان، پختگی قابل قبول را به هیچ وجه نمیتوانست داشته باشد، حتی به انضمام چند بوسه ی آبدار!!!

چند سال پیش، دوست همیشگی، به مناسبت سالروز تولدم، کتابی از جنس رمان برایم پست کرد، «ناطور دشت».

راستش را بخواهید، خواندن رمان برایم کار دشواری است و تمام کردنش، از آن هم دشوارتر.

«ناطور دشت» را تا به حال دوبار خوانده ام و بسیار لذت برده ام. اما شاید بتوان گفت از خواندن دیگر نوشته های این نویسنده که تا آن زمان اصلا نمیشناختمش، لذت بیشتری برده ام.

چیزی که در پی می آید، مسلما یک چیز پخته است:

به خاطر «ناطور دشت»

ازت ممنونم

و چه خوب که آنقدر از هم دور هستیم که نتوانم ببوسمت!

روزی روزگاری

genzo — Thu, 29 May 2008 09:26:24 GMT

- قلی خان، خان نبود، یه دزد بود¹.

در اساطیر من، الهه ای هست با نام «الهه تلنگر». الهه تلنگر هم برخلاف ظاهر اسمش، تلنگر نمیزند، مشت می‌نوازد.

شاید روزی چشم باز کنیم و ببینیم راه اشتباه بوده و مشغول ضمه‌ی خودمان شده‌ایم.

1. بخشی از دیالوگ‌های شخصیت «قلی خان» در سریال تلویزیونی «روزی روزگاری».

genzo — Sat, 12 Apr 2008 10:43:15 GMT

نگذاریم رویاهامان بمیرند

یا حتی رنگ خاکستری به خود بگیرند

هایکو

genzo — Thu, 27 Mar 2008 16:49:13 GMT

پس از سالها
دید و بازدید نوروز
درخت همسایه سلام میکند

ششم فروردین ۱۳۸۷ خورشیدی

گلوله

genzo — Wed, 13 Feb 2008 10:15:18 GMT

هنوز سر پا ایستاده ام
به ضرب گلوله !!!

هایکو

genzo — Wed, 05 Dec 2007 19:07:38 GMT

حباب می‌ترکد و

میرسد به پایان راه

پایان خود

زمانی که شمشیرها کشیده میشوند

genzo — Mon, 08 Oct 2007 09:30:18 GMT

تا کار به زر برمی آید، جان در خطر افکندن نشاید:

چو دست از همه حیلتی درگسست
حلال است بردن به شمشیر دست

سعدی (گلستان)

هایکو

genzo — Sat, 06 Oct 2007 08:22:18 GMT

پیاده در راهم
با دستی سنگین از جوانه
چه سرعتی دارند اتومبیل ها!